06 Μονακό

1. Κώστας Γαλανομάτης
2. Ιορδάνης Αθανασιάδης
Απάντηση
Άβαταρ μέλους
Kostas Galanomatis
Δημοσιεύσεις: 870
Εγγραφή: Δευ Ιουν 17, 2013 10:34 pm
Τοποθεσία: Αθήνα
Ηλικία: 24
Τοποθεσία: Νίκαια

06 Μονακό

Δημοσίευση από Kostas Galanomatis » Τρί Δεκ 05, 2017 12:05 am

Στα Q ακύρωσα τον γύρο μου διότι πέρασα πολύ οριακά στην στροφή της πισίνας και ακούμπησα και 2 μπαριέρες...Ως προς σεβασμό στα όρια της πίστας και στους συναγωνιζόμενους αποφάσισα να ακυρώσω τον γύρο μου. Άλλωστε είτε εγώ μπροστά είτε ο Pole το ένα και το αυτό ήταν στο πρώτο στιντ...Στην εκκίνηση απλά περίμενα με το που είδα τον καπνό πίσω μου κάποιος να σκάσει με τα πλάγια πάνω μου...Ευτυχώς δεν έγινε...Από εκεί και πέρα κυνηγούσα το M60...Είδα ότι γλιστρούσε οπότε θα έμπαινε πρώτος για πιτ. Έκανα το Overcut έμπλεξε σε...κίνηση με όπισθεν...Βγήκα μπροστά και μου έσκασε ένα προσπέρασμα που απλά με μάζευα με το κουταλάκι...Κόλλησε στον Βασίλη υπερβολικά και έκανε λάθος και από εκεί και πέρα δεν έχω να πω κάτι για τον ΑΓΩΝΑ...

Τώρα στα υπόλοιπα...Είδα παιδιά με στραβά τιμόνια.Πολύ στραβά...Στραβά όχι στην φάση του επικίνδυνου...Στο ριψοκίνδυνου...Δεν θα πω για μπλε σημαίες ή για συμβάντα...Αυτά στις δηλώσεις των αγωνοδικών... Εγώ κλείνω με αυτή την φράση: Αυτή δεν είναι η F1axion στην οποία μπήκα πριν 7 χρόνια...Αυτό...
"People never change. They just become more of who they really are." -Dr.House

Άβαταρ μέλους
Fugitiv3R
Δημοσιεύσεις: 2613
Εγγραφή: Σάβ Ιουν 01, 2013 9:21 pm
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη
Ηλικία: 39

Δημοσίευση από Fugitiv3R » Παρ Δεκ 08, 2017 8:55 pm

Στο Q δε μπορώ να πω ότι περίμενα κάτι καλύτερο αλλά τουλάχιστον ήθελα με τα Ultra Soft να πετύχω καλύτερο χρόνο από τα Super Soft. Δεν έγινε. Δεν άλλαξε και τίποτα ουσιαστικό.

Στον αγώνα δυστυχώς δε μπόρεσα να πάρω αυτό που μπορούσα για πολλούς και διάφορους λόγους. Πρώτο απ'όλα έπεσα θύμα της επαφής που είχαν ο Αδάμος με τον Ν. Κατέλα. Έκοψα για να μην πέσω επάνω τους αλλά αυτό είχε ως συνέπεια να με ακουμπήσει από πίσω ο Νικολάου και να κληρονομήσω πριν καν την Κ1 στραβό τιμόνι. Πάλι καλά όμως. Συνεχίζω προσπαθώντας να πάρω σωστά δεδομένα για το κατά πόσον το μονοθέσιο ανταποκρινόταν σωστά με το στραβό τιμόνι αλλά κάτι δε μου καθόταν καλά... Πριν την είσοδο λοιπόν στο τούνελ οι φόβοι μου επαληθεύτηκαν: το μονοθέσιο έχασε το γκάζι και έσβησε. Πήρε μπροστά, χωρίς να είμαι σίγουρος ότι υπάκουσε σε εντολή μου και κατόπιν πάλι έως ότου μπω στα pits έσβησε πάλι, άναψε μόνο του, έσβησε, το άναψα εγώ, γενικότερα έγινε ένα μπάχαλο με τα ηλεκτρονικά το οποίο δε μου είχε ξανατύχει. Μπήκα στα pits με την ελπίδα να διορθωθεί και τελικά φάνηκε ότι διορθώθηκε το θέμα. Δεν έχω καταλήξει ακόμα στο αν ήταν θέμα του παιχνιδιού ή της τιμονιέρα, ελπίζω βέβαια να ήταν το πρώτο...

Βγήκα έναν γύρο πίσω και κάπου εκεί σκέφτηκα να τον παρατήσω τον αγώνα. Από την άλλη σκέφτηκα ότι θα υπάρξουν αρκετές εγκαταλείψεις, οπότε συνέχισα. Βλέποντας επίσης ότι μια πληθώρα άλλων οδηγών τελικά ήταν στον ίδιο γύρο με εμένα πήρα θάρρος. Είχα για αρκετούς γύρους μάχη με τον Αντώνη, τον οποίο και πέρασα μετά από πολύ κόπο στην Κ1 και έπειτα έφτασα τους Αξιώτη και Κόντο, όπου δεν υπήρξε ευτυχής κατάληξη. Δεύτερο χτύπημα, πιο γερό και επισκευές και πάλι. Βγήκα πίσω από τον Κόντο, έδωσα την τελευταία μου μάχη όπως αποδείχτηκε στον αγώνα και για ένα μεγάλο διάστημα του αγώνα κυνηγούσα τα χρονόμετρα, μήπως και πιάσω τον Μουζαΐδη. Ήρθε το λάθος στον 51ο (δικό μου) γύρο και κάπου εκεί το πήρα απόφαση ότι θα τερματίσω 5ος.... και βαρέθηκα....και αφαιρέθηκα.....και ήρθε το λάθος στο τούνελ. Για καλή μου τύχη, εγκατέλειψα ακριβώς στο τελευταίο γύρο που μπορούσα να πάρω βαθμολόγηση. Και τελικά βαθμολογήθηκα 6ος. Χαλάλι σου ρε Κόντο η 5η θέση.

Δε θα μπω στη διαδικασία να κριτικάρω δηλώσεις, οδήγηση κτλ κτλ. Κάνετε αναφορές, κρίνονται και βγαίνουν αποφάσεις. Αν δεν εμπιστεύεστε την Επιτροπή Αγωνοδικών, όσοι δεν την εμπιστεύεστε, απορώ γιατί δε δηλώσατε να συμμετέχετε στην Επιτροπή για να την κάνετε καλύτερη.

Γενικότερο σχόλιο προς όλους μας: Αν θέλουμε να ασκούμε κριτική να είμαστε έτοιμοι και να αποδεχόμαστε την κριτική που θα μας ασκήσουν. Και να μην ξεχνάμε. Να μην ξεχνάμε που ήμασταν, που είμαστε και που μπορεί να βρεθούμε στο μέλλον.
"Τελικά η πραγματικότητα είναι η υποκειμενική αντίληψη των πραγμάτων και ο καθένας ζει μέσα σε αυτήν που του αρμόζει"

Απάντηση

Επιστροφή στο “Ferrari”