Ο γηραιότερος οδηγός του grid που υπήρξε και πραγματικός οδηγός αγώνων χαίρει άκρας εκτίμησης και σεβασμού απο το σύνολο του grid που είναι κατά πολύ νεαρότεροι. Ο Μάκης Ντούλιας είναι η ολοζώντανη απόδειξη ότι ο μηχανοκίνητος αθλητισμός δεν γνωρίζει όρια στην ηλικία αφού καταφέρνει να οδηγεί το μονοθέσιο του στα όρια, με πείσμα και επιμονή. Τα συνολικά του αποτέλεσματα στην αγωνιστική του καριέρα δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματική δυναμική του αφού τα περισσότερα ήρθαν με ελάχιστο χρόνο practice και τις περισσότερες φορές συνοδεύονταν από ατυχή συμβάντα. Ήταν όμως οι στιγμές του Μάκη που έδειχναν τι πραγματικά μπορεί να πετύχει. Στιγμές όπως στο Bahrain του 2016-2017 ή στιγμές όπως οι εκκινήσεις τύπου F-14 απο αεροπλανοφόρο τη σεζόν 2012-2013 που άφηναν άπαντες με πολλά ερωτηματικά για το πως καταφέρνει. Κατέχει το ρεκόρ του γηραιότερου οδηγού που έκανε ντεμπούτο όταν πρωτοεμφανίστηκε σε ηλικία 50 ετών και 8 μηνών στο GP της Αυστραλίας τη σεζόν 2012-2013 και τερμάτισε 10ος σε ένα grid που περιελάμβανε άκρως ανταγωνιστικούς οδηγούς όπως ο τρείς φορές πρωταθλητής Γ. Μανουσάκης και ο πρωταθλητής Δ. Παρίσης. Όταν το μονοθέσιο έχει στηθεί στα μέτρα του, θα οδηγήσει χωρίς λάθη και τότε η αυτοπεποίθηση του εύλογα εκτινάσσεται και θα τολμήσει να επιτεθεί με ασφάλεια, αλλά και να αμυνθεί σθεναρά. Ως low profile οδηγός σπάνια θα αιτηθεί βοήθειας για το στήσιμο του μονοθεσίου. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές η παρουσία του στους αγώνες να είναι με μονοθέσια που είτε δεν θα είναι ιδανικά ισορροπημένα, είτε θα φθείρουν υπέρμετρα τα ελαστικά ή/και τον κινητήρα με αποτέλεσμα η συγκομιδή βαθμών όχι μόνο να μην είναι η επιθυμητή, αλλά και να εμπλέκεται σε συμβάντα. Το αποτέλεσμα είναι να έχουν καταγραφεί μόλις δύο 6ες θέσεις ως υψηλότερος τερματισμός και μια 5η θέση ως υψηλότερη θέση εκκίνησης στην καλύτερη του μέχρι σήμερα σεζόν (2017-2018) που σίγουρα δεν αντιπροσωπεύουν τις δυνατότητες του, ενω μια ακόμα 6η θέση ήρθε τη σεζόν 2018-2019. Αδύνατο του σημείο είναι η έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης τις κατάλληλες στιγμές που θα τον οδηγήσουν σε λάθη και εγκαταλήψεις. Αγαπημένος του οδηγός ο Λούις Χάμιλτον και αγαπημένη του πίστα το Μονακό.
Ίσως ο καλύτερος Μάκης Ντούλιας που έχουμε δει αφού κατάφερε να σπάσει το ατομικό του ρεκορ και να τερματίσει δυο φορές στην 6η θέση. Τα λάθη και τα ατυχήματα δεν έλειψαν ούτε φέτος αλλά ποιος θα ξεχάσει το βρεγμένο Βέλγιο όπου ο Μάκης Ντούλιας μέχρι και τον 17ο γύρο διατηρούσε με εμφατικό τρόπο την 3η θέση στον αγώνα ενώ για λίγους γύρους βρεθηκε και στην 2η θέση. Το "Ν1Κ2" της Force India φέτος είχε ταχύτητα και οι κακές στιγμές ήταν λιγότερες κατά πολύ σε σχέση με άλλες χρονιές. Συμμετείχε σε όλους τους αγώνες για να τερματίσει στην υψηλότερη θέση που έχει καταλάβει ποτέ, την 12η, με 37 βαθμούς.
Ατυχή συμβάντα, ελάχιστο practice και η αδυναμία προσαρμογής στα ιδιαιτέρως απαιτητικά ελαστικά ήταν οι κύριες αιτίες για την συγκομιδή μόλις 19 βαθμών σε 17 συμμετοχές στη σεζόν με τα χρώματα της Toro Rosso που τον άφησαν στην 17η θέση της τελικής βαθμολογίας. Οι μικροί ταύροι δεν του ταίριαξαν και φήμες θέλουν τη νέα σεζόν να αναζητά το μέλλον του σε άλλα χρώματα..
